Bezpłatny webinar online dla nauczycieli przedszkoli i opiekunów w żłobkach
12 października 2026 | 18:00–19:00 | ONLINE
Dziecko od kilku tygodni płacze przy rozstaniu. Inne nie płacze wcale, ale pozostaje wycofane, nie podejmuje zabawy i rzadko korzysta ze wsparcia dorosłego. Jeszcze inne po chorobie znów ma trudność z wejściem do sali, choć wcześniej wydawało się już dobrze zaadaptowane.
Kiedy takie zachowania są częścią naturalnej adaptacji do żłobka lub przedszkola, a kiedy warto przyjrzeć się funkcjonowaniu dziecka szerzej?
I co powiedzieć rodzicowi, gdy Twoje obserwacje zaczynają budzić niepokój, ale nie chcesz diagnozować ani etykietować dziecka?
Podczas bezpłatnego webinaru psycholog dziecięca mgr Anna Papis pokaże, jak porządkować codzienne obserwacje, rozpoznawać sygnały wymagające większej uwagi i rozmawiać o nich z rodzicami – również wtedy, gdy słyszysz:
„W domu tego nie robi”.
„To przez przedszkole”.
„Czy pani uważa, że moje dziecko ma autyzm albo ADHD?”
Widzisz zachowanie dziecka każdego dnia. Dowiedz się, kiedy warto spojrzeć na nie szerzej.
Nauczyciele i opiekunowie obserwują dziecko w sytuacjach, których rodzic na co dzień nie widzi – podczas rozstania, w grupie rówieśniczej, swobodnej zabawy, posiłków, odpoczynku, przechodzenia między aktywnościami czy zwracania się do dorosłego po pomoc.
Dlatego często właśnie w żłobku lub przedszkolu po raz pierwszy pojawia się pytanie: czy dziecko potrzebuje jeszcze czasu na adaptację, czy obserwowane trudności są sygnałem, że warto spojrzeć szerzej na jego rozwój i funkcjonowanie?
Płacz przy rozstaniu, większa potrzeba bliskości, wycofanie, zmęczenie, rozdrażnienie czy okresowy regres mogą pojawiać się w naturalnym procesie adaptacji. Co więcej, adaptacja dziecka nie zawsze przebiega liniowo – po chorobie lub dłuższej nieobecności niektóre trudności mogą pojawić się ponownie.
Z drugiej strony nie każdą trudność warto tłumaczyć wyłącznie adaptacją, szczególnie gdy nie obserwujemy stopniowej poprawy, trudności nasilają się lub dotyczą różnych obszarów funkcjonowania dziecka.
Podczas webinaru dowiesz się, jak patrzy na takie sytuacje psycholog dziecięcy: co obserwować, jakie informacje zbierać i kiedy warto zaproponować rodzicom konsultację ze specjalistą.
Dziecko może codziennie płakać przy rozstaniu, ale coraz szybciej uspokajać się przy wsparciu nauczyciela, podejmować zabawę i stopniowo odnajdywać się w grupie. Inne może nie protestować przy wejściu do sali, ale pozostawać wycofane, nie komunikować swoich potrzeb i nie nawiązywać kontaktu z rówieśnikami.
Dlatego podczas webinaru poznasz praktyczny sposób porządkowania obserwacji:
nasilenie trudności → czas trwania → kontekst → codzienne funkcjonowanie → reakcja na wsparcie → kierunek zmian.
Dowiesz się również, na co zwracać uwagę poza samym momentem rozstania – m.in. w komunikacji i mowie, relacjach społecznych, zabawie, regulacji emocji, uwadze i aktywności, elastyczności zachowania, reakcjach sensorycznych oraz samodzielności.
Uwzględnimy także wiek i etap rozwoju dziecka, ponieważ to samo zachowanie może mieć inne znaczenie u dziecka półtorarocznego, a inne u pięciolatka.
Nawet jeśli nauczyciel wie, że warto przyjrzeć się funkcjonowaniu dziecka bliżej, pozostaje jeszcze jedno trudne zadanie: jak powiedzieć o tym rodzicowi?
Jak przekazać swoje obserwacje bez sugerowania diagnozy? Jak zareagować, gdy rodzic zaprzecza, niepokoi się, złości?
Podczas webinaru dowiesz się, jak opierać rozmowę na konkretnych obserwacjach zamiast interpretacji i przypuszczeń diagnostycznych. Poznasz przykłady komunikatów, które pomagają mówić o trudnościach dziecka bez etykietowania, oraz sposoby przejścia od przedstawienia obserwacji do propozycji konsultacji ze specjalistą.
Bo rolą nauczyciela czy opiekuna nie jest postawienie diagnozy, ale rzetelne opisanie tego, co obserwuje, i współpraca z rodzicem w poszukiwaniu odpowiedniego wsparcia dla dziecka.
Podczas spotkania:
Przestrzeń na pytania uczestników i praktyczne wątpliwości związane z codzienną pracą z dziećmi i rodzicami.
Webinar przeznaczony jest przede wszystkim dla:
Nie jest wymagane przygotowanie psychologiczne ani diagnostyczne.
Przede wszystkim praktyczny sposób patrzenia na zachowanie dziecka – bez pochopnego uznawania każdej trudności za problem, ale również bez tłumaczenia wszystkiego adaptacją.
Dowiesz się, jak uporządkować swoje obserwacje, przygotować się do rozmowy z rodzicem i mówić o tym, co widzisz, bez wchodzenia w rolę diagnosty.
Zyskasz również konkretne sposoby reagowania w trudnych rozmowach oraz wiedzę, kiedy i w jaki sposób zaproponować rodzinie konsultację ze specjalistą.
Psycholog dzieci i młodzieży, diagnosta oraz psychoterapeutka w trakcie szkolenia z psychoterapii systemowo-integracyjnej.
Na co dzień pracuje z dziećmi i ich rodzicami, prowadząc konsultacje psychologiczne oraz procesy diagnostyczne, w tym diagnozę zaburzeń neurorozwojowych. Doświadczenie zdobywała m.in. w poradniach psychologiczno-pedagogicznych i placówkach edukacyjnych.
W swojej pracy szczególną wagę przywiązuje do obserwacji funkcjonowania dziecka w jego naturalnych środowiskach – w domu, żłobku, przedszkolu i szkole – oraz do współpracy z rodzicami i osobami, które na co dzień towarzyszą dziecku.
Prowadzi również szkolenia i warsztaty dla nauczycieli oraz rodziców.
Jeśli pracujesz z małymi dziećmi i chcesz wiedzieć, kiedy trudności mogą być elementem adaptacji, kiedy warto przyjrzeć się im szerzej oraz jak rozmawiać o swoich obserwacjach z rodzicami - zapraszamy.